കേരളത്തിന്റെ ഉത്സവപ്പറമ്പുകൾക്ക് എക്കാലവും ഒരു വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം ചെവിയാട്ടി, തിടമ്പേറ്റി നിൽക്കുന്ന ഗജവീരന്മാരുടെ തലയെടുപ്പ് കണ്ടുനിൽക്കുക എന്നത് ഏതൊരു മലയാളിയുടെയും ഗൃഹാതുരത്വമുണർത്തുന്ന വികാരമാണ്. ആ നിരയിൽ ശാന്തതയുടെയും സൗമ്യതയുടെയും സാത്വികഭാവം കൊണ്ടും തികഞ്ഞ ഗജലക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടും ആനപ്രേമികളുടെ മനസ്സിൽ ചിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിയ ‘പല്ലാട്ട് ബ്രഹ്മദത്തൻ’ ഇനി ഓർമ്മകളുടെ ഉത്സവപ്പറമ്പുകളിൽ മാത്രം.
ഒക്ടോബർ നാലിന്റെ സായാഹ്നം കേരളത്തിലെ ഉത്സവപ്രേമികൾക്ക് സമ്മാനിച്ചത് തീരാവേദനയുടെ വാർത്തയാണ്. ഈരാറ്റുപേട്ട മേലമ്പാറയിലെ തറവാട്ടുമുറ്റത്ത്, സായാഹ്നക്കുളി കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി എത്തിയ ഇടിമിന്നലിന്റെ രൂപത്തിലാണ് മരണം അവനെ തൊട്ടത്. ഉടനടി ചികിത്സ നൽകാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആ ജീവൻ നിലനിർത്താനായില്ല. കൊച്ചുകുട്ടികൾ മുതൽ വയോധികർ വരെയുള്ള ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തിന് ബ്രഹ്മദത്തൻ വെറുമൊരു ആന മാത്രമായിരുന്നില്ല, കുടുംബത്തിലെ ഒരു അംഗത്തെപ്പോലെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.
അരുണാചലിൽ നിന്നും കേരളമണ്ണിലേക്ക് എത്തിയ അവൻ ആദ്യം ‘പുതുപ്പള്ളി ബ്രഹ്മദത്തൻ’ എന്ന പേരിലും പിന്നീട് പല്ലാട്ട് കുടുംബത്തിന്റെ തണലിൽ ‘പല്ലാട്ട് ബ്രഹ്മദത്തൻ’ എന്ന പേരിലും കാൽനൂറ്റാണ്ടോളം മലയാളക്കരയുടെ ആവേശമായി മാറി. ലക്ഷണമൊത്ത ശരീരഘടനയും വിരിഞ്ഞ ചെവികളും നിലത്തിഴയുന്ന തുമ്പിക്കൈയും എടുപ്പുള്ള കൊമ്പുകളും അവന്റെ ഗാംഭീര്യത്തിന് മാറ്റുകൂട്ടി. തൃശൂർ പൂരത്തിൽ പാറമേക്കാവിന്റെ തിടമ്പേറ്റി നിന്നപ്പോഴും, ഏറ്റുമാനൂരിലും തിരുനക്കരയിലും തൊടുപുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലും കോലാനിയിലുമെല്ലാം എഴുന്നള്ളിയപ്പോഴും ആ തലയെടുപ്പ് കാണാൻ മാത്രമായി ആയിരങ്ങളാണ് തടിച്ചുകൂടിയത്. എത്ര വലിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിരിഞ്ഞിരുന്ന ശാന്തതയും സൗമ്യതയും ആരെയും വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
മനുഷ്യനും മൃഗവും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ ഏടുകളിലൊന്നായിരുന്നു ബ്രഹ്മദത്തനും അവന്റെ മുൻപാപ്പാൻ കുന്നക്കാട്ട് ദാമോദരൻ നായർ എന്ന ഓമനച്ചേട്ടനും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്നത്. കാൽനൂറ്റാണ്ടോളം ഒരു നിഴൽ പോലെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ഓമനച്ചേട്ടൻ 2021-ൽ വിടപറഞ്ഞപ്പോൾ, ചേതനയറ്റ ആ ശരീരത്തിന് മുന്നിൽ തുമ്പിക്കൈ ഉയർത്തി തൊഴുതുനിന്ന ബ്രഹ്മദത്തന്റെ ചിത്രം കണ്ട് കണ്ണ് നിറയാത്ത ആരും അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മൃഗമനസ്സിലെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുത്ത ആ ഗജവീരനും ഇന്ന് കാലത്തിന്റെ യവനികയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് മറഞ്ഞു.
ഒരു തവണയെങ്കിലും ആ കൊമ്പനാനയുടെ ഗാംഭീര്യം കണ്ടിട്ടുള്ളവർക്ക് ഈ വിയോഗം ഒരു നോവായി ഉള്ളിൽ തങ്ങിനിൽക്കും. തിടമ്പേറ്റിയ ആ തലയെടുപ്പും, ശാന്തമായ ആ കണ്ണുകളും, കുറുമ്പുകാട്ടാത്ത ആ പ്രകൃതവും ഉത്സവപ്പറമ്പുകളിൽ ഇനി ഉണ്ടാകില്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ ആനപ്രേമികൾക്ക് ഇനിയും ഏറെ നാളുകൾ വേണ്ടിവരും.
മേളപ്പെരുക്കങ്ങൾ നിലച്ച, ആൾക്കൂട്ടങ്ങളൊഴിഞ്ഞ ഏതോ ഒരു നിശബ്ദതീരത്തേക്ക് ബ്രഹ്മദത്തൻ നടന്നുനീങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഗജരാജലക്ഷണപെരുമാൾക്ക്, മലയാളക്കരയുടെ പ്രിയങ്കരനായ പല്ലാട്ട് ബ്രഹ്മദത്തന് പ്രണാമം. ഉത്സവങ്ങളുടെ ചരിത്രമുള്ളിടത്തോളം കാലം അവന്റെ തലയെടുപ്പ് ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കും.
