ഭാരതത്തിന്റെ മണ്ണിൽ കാലം കാത്തുവെച്ചിരിക്കുന്ന വിസ്മയങ്ങൾക്ക് കണക്കില്ല. ചരിത്രാതീത കാലത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തെയും അവരുടെ വിചിത്രമായ ആചാരങ്ങളെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന നിരവധി പുരാവസ്തു രഹസ്യങ്ങൾ ഇന്നും നമ്മുടെ വനാന്തരങ്ങളിലും മലനിരകളിലും ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ കണ്ണെത്താതെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്. അത്തരത്തിലൊന്നാണ് വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനമായ അസമിലെ ദിമ ഹസാവോ ജില്ലയിലെ വനമേഖലയിൽ കണ്ടെത്തിയ ‘അസാം സ്റ്റോൺ ജാർസ്’ അഥവാ ഭീമാകാരമായ കൽഭരണികൾ.
വലിയ പാറക്കെട്ടുകൾ അതിവിദഗ്ദ്ധമായി തുരന്ന് ഭരണിയുടെ ആകൃതിയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത നിലയിലാണ് ഇവ കാണപ്പെടുന്നത്. സാധാരണ കല്ലുകളിൽ നിർമ്മിച്ച ഈ ഭരണികൾക്ക് ഒരു മീറ്റർ മുതൽ മൂന്ന് മീറ്റർ വരെ ഉയരമുണ്ട്. ചില ഭരണികൾക്ക് മുകളിലായി കൃത്യമായ അളവിലുള്ള കൽമൂടികളും കാണാം. 2020-ൽ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി, നോർത്ത് ഈസ്റ്റേൺ ഹിൽ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി, ഗുവഹാത്തി യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി എന്നിവയിലെ ഗവേഷകർ സംയുക്തമായി നടത്തിയ സമഗ്ര പഠനങ്ങളിൽ, ഈ മേഖലയിലെ വിവിധ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്നായി എണ്ണൂറിലധികം കൽഭരണികൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പഠനങ്ങൾ പ്രകാരം ഈ കൽഭരണികൾക്ക് 2,400 വർഷത്തിലധികം പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് നിഗമനം. പുരാതന കാലത്ത് ഈ നിബിഡ വനങ്ങളിൽ അധിവസിച്ചിരുന്ന അജ്ഞാതമായ ഏതോ ഒരു ജനവിഭാഗമാണ് ഇവ നിർമ്മിച്ചതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇവയുടെ കൃത്യമായ നിർമ്മാണോദ്ദേശ്യത്തെക്കുറിച്ച് ചരിത്രരേഖകളൊന്നും ലഭ്യമല്ലെങ്കിലും, പുരാതന ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളുടെ ഭാഗമായി മരിച്ചവരുടെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങളും അസ്ഥികളും സൂക്ഷിച്ചുവെക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഭരണികളാകാം (Mortuary practices) ഇവയെന്നാണ് പുരാവസ്തു ഗവേഷകരുടെ പ്രധാന നിഗമനം.
ഇന്ത്യയിൽ അസമിൽ മാത്രമാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള കൽഭരണികൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ രാജ്യത്തിന് പുറത്ത്, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളായ ലാവോസിലും ഇന്തോനേഷ്യയിലെ സുലവേസിയിലും സമാനമായ കൽഭരണികൾ നേരത്തെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ലാവോസിലെ പ്രസിദ്ധമായ ‘പ്ലെയ്ൻ ഓഫ് ജാർസ്’ ഘടനകളുമായി ഇവയ്ക്കുള്ള സമാനത, പുരാതന കാലത്ത് ദക്ഷിണേഷ്യയും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയും തമ്മിൽ നിലനിന്നിരുന്ന കുടിയേറ്റ പാതകളെയും സാംസ്കാരിക വിനിമയങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന വലിയൊരു തെളിവായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു.
ആധുനിക ഉപകരണങ്ങളോ സാങ്കേതിക വിദ്യകളോ ഇല്ലാതിരുന്ന പ്രാചീന കാലത്ത് മലനിരകളിലെ ഭീമൻ പാറകളിൽ ഇത്തരം അത്ഭുതങ്ങൾ കൊത്തിയെടുത്ത മനുഷ്യരുടെ കരവിരുതും സങ്കൽപ്പങ്ങളും ഇന്നും സമസ്യയായി അവശേഷിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ നിഗൂഢതകൾക്കിടയിൽ ഇനിയും പൂർണ്ണമായി ചുരുളഴിയാത്ത ഇത്തരം കണ്ടെത്തലുകൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഒന്നുമാത്രം—നാം കണ്ടതിനേക്കാളും കേട്ടതിനേക്കാളും എത്രയോ വലിയ ചരിത്രവിസ്മയങ്ങളാണ് ഈ ഭാരതമണ്ണിൽ ഇനിയും കണ്ടെത്താനായി കാത്തിരിക്കുന്നത്!
